Profesjonalne wsparcie dla osób i firm
Uważność - Obecność - Skuteczność

Coach tradycyjny czy kryzysowy?

Zanim, dzięki Akademii Coachingu Kryzysowego, poznałam coaching kryzysowy często spotykałam na sesjach klientów, którzy przychodzili do mnie, coacha z problemami, które wyraźnie destabilizowały ich życie. Chcieli w nim coś zmienić, poprawić, ale tak naprawdę mieli kłopot z koncentracją, ustaleniem, czego chcą, wciąż wracali do problemów, które najczęściej miały swój punkt kulminacyjny w jakimś trudnym zdarzeniu w ich życiu.

To nie byli klienci, których praca rozwojowa zaczyna się od określenia celu i jego wizji. Zdecydowanie najpierw potrzebowali zapanować nad swoimi emocjami, zamieszaniem w postrzeganiu rzeczywistości i odbudować wpływ na różne obszary swojego życia.

Osoba w kryzysie przeżywa bardzo silne emocje, które mają wpływ na jej codzienne funkcjonowanie, myślenie, zachowania, relacje z innymi. W kryzysie pierwszy etap pomocy odnosi się właśnie do tego stanu, tak, by klient odzyskał równowagę i mógł pracować w oparciu o swoją wiedzę, doświadczenie, umiejętności. Dopiero po ustabilizowaniu sfery emocjonalnej, poznawczej, odzyskaniu kontroli na zachowaniem, a także podjęciu działań w oparciu o sieć wsparcia innych osób, klient może dalej pracować nad swoimi celami, nowymi strategiami, rozwojem swoich kompetencji osobistych i zawodowych.

Osoba w kryzysie może skorzystać z pomocy interwenta kryzysowego. Interweniuje on, poprzez aktywną obecność, wysłuchanie, diagnozę stopnia funkcjonowania klienta,  w różnych obszarach jego życia. Interwent prowadzi psychoedukację, normalizuje  przeżywane przez klienta stany, pomaga w odzyskaniu równowagi emocjonalnej i uporządkowaniu sfery poznawczej osoby. Wspiera w odzyskaniu przez nią kontroli i sprawczości, opracowaniu skutecznych strategii działania.

Coaching kryzysowy to połączenie działań interwencji kryzysowej i coachingu.

Coaching tradycyjny zakłada, że klient ma dostęp do wszystkich swoich zasobów: możliwości emocjonalnych, poznawczych, wiedzy, doświadczenia – ma wszystko, czego potrzeba, żeby samodzielnie i z poczuciem decydowania o osobie pracować nad swoimi celami, wizją przyszłości, rzeczywistością, planem działania. Działać i monitorować siebie i zmianę.

Taki zasobny klient potrzebuje lustra, osoby towarzyszącej poprzez świadomość procesów, które obejmuje coaching, narzędzi i metod, które wspierają a nie narzucają. Obok klienta jest coach, który wierzy w sukces klienta, jego zasoby, cele i kierunki, w których podąża.

Taka relacja jest możliwa, kiedy klient w kryzysie odzyska dostęp do siebie, do tego, co potrafi dalej zaangażować do zmiany, realizacji celu. Zatem, kiedy do coacha kryzysowego zgłasza się osoba przeżywająca sytuację, która w jej percepcji przekracza jej możliwości, wydaje się nie mieć rozwiązań, wówczas praca rozpoczyna się od interwencji kryzysowej. W tym pierwszym etapie coach kryzysowy, zupełnie inaczej niż coach tradycyjny, pozostaje osobą aktywną. Słucha empatycznie i sugeruje rozwiązania, edukuje, pomaga klientowi zrozumieć jego rzeczywistość, funkcjonowanie, emocje, które przeżywa. Klient powinien otrzymać duże wsparcie, mieć poczucia, że rozmawia z osobą, która jest zaangażowana w jego sprawy, rozumie go i potrafi pomóc. Ważna jest tu świadomość rozdzielenia oceny sytuacji przez klienta od oceny coacha kryzysowego. Ten ostatni wie więcej, ma dystans do sytuacji, bo potrafi obiektywne analizować i wnioskować o problemach klienta i w ten sposób skutecznie interweniować i pomóc. W coachingu tradycyjnym ocena coacha nie jest istotna, a nawet szkodliwa dla autonomii  i sprawczości klienta.  Jednak nawet na etapie interwencji kryzysowej ważne jest, by klient mógł sam ostatecznie decydować jakie działania podejmie, co i jak zacznie, przestanie robić. Coach kryzysowy podpowiada, wskazuje, udziela konstruktywnych rad, ale nie odbiera klientowi możliwości samodzielnego wyboru.

W coachingu kryzysowym coach wycofuje swoją dyrektywność, kiedy obserwuje pozytywne zmiany zachodzące w kliencie, pozwalające podjąć pracę nad nowymi celami, strategiami działania. Coach włącza działania wspierające proces coachingowi, pozwalający klientowi lepiej poznać siebie, swoje przekonania i wartości, to, czym kieruje się przy podejmowaniu decyzji i zmian w swoim życiu.

Dalej coach już tylko towarzyszy klientowi w jego rozwoju, wspiera go swoim zaangażowaniem, stawianiem wyzwań. Coach wierzy w swojego klienta i ma zaufanie do wszystkiego na co się decyduje. Nie radzi, nie ocenia, nie wie lepiej.